Avontuur in het Oosten

967231_652711288088027_1669497791_oHet was januari 2012 en op info@trackline.nl kwam een mailtje uit onverwachte hoek binnen. Een mailtje dat onze medewerkers op een bijzonder avontuur zou sturen, vol met nieuwe ervaringen, ontmoetingen en belevenissen. Wie had ons gemaild? Een vertegenwoordiger van Iraaks Koerdistan.

Of we wilden komen werken in zijn thuisland?

Dat is het gebied rond Erbil en Sulaymaniyay, gelegen ten noordoosten van Mosul, de op twee na grootste stad van Irak. We keken elkaar aan op kantoor. Gaan we hier op in?
Ja, want nee zeggen, dat doen we eigenlijk nooit bij Track Line. We zijn altijd in voor een avontuur. Dus antwoordden we dat we geïnteresseerd waren in het Koerdische verzoek.

965860_652710851421404_1249897031_oAfreizen naar Erbil
Een aantal contactmomenten later ontvingen we onze eerste opdracht en reisden onze mensen in september 2012 met materieel 2012 af naar Erbil. Het bleek de start van een periode die soms lastig te overzien was, en waarvan we geen idee hadden wat die ons zou brengen. Veel werk in ieder geval, maar ook de nodige kopzorgen, ontmoetingen met bijzondere mensen, hectische verkeersituaties en toch ook heel veel voldoening.

Ons eerste project voerden we uit in Ranya, een deelgemeente van de stad Sulaymaniyay. We brachten er kilometers thermoplast lengtemarkeringen aan en vele koudplast figuraties. Voor onze mensen was het soms een cultuurshock. De zinderende hitte, het eindeloze getoeter van auto’s en het roekeloze rijgedrag van taxi’s en automobilisten: dit was wel echt even wat anders.

Moordend tempo944673_652710938088062_1883067513_n
Maar Sulaymaniyay stond versteld van het moordende tempo waarmee Track Line werkte. Dit hadden ze niet vaak gezien, een team dat wel 13 tot 15 uur per dag werkte. Meer dan eens stond een flink deel van de bevolking erbij en keken ze erna. Voor de ontspanning speelden onze mannen ’s avonds een potje voetbal met de Traffic Police, of ze dronken een koel biertje en strekten hun benen op het balkon van het hotel.
Na het eerste project bleven de projecten zich aandienen. Onze mensen verbleven vrijwel continue in Koerdistan. Het werk bracht hen in nagenoeg onbewoonde gebieden waar ze kilometers belijning op de weg aanbrachten. Ze kwamen in dorpen die niet meer dan een stip op de kaart zijn en waar plaatselijke schaapsherders op hun gemak hun kudde laten oversteken terwijl jij strepen aan het trekken bent. Het contrast was zó sterk. Want we kwamen ook in stedelijke gebieden die zo druk waren, dat de politie zijn handen vol had om het verkeer in goede banen te leiden, zodat wij nog enigszins veilig konden werken.

964976_652711344754688_485853859_oHonderden kilometers markeringen
Zo werkten we in 2012, 2013 en 2014 bijna continu in Koerdistan, aan projecten waarvoor honderden tonnen thermoplast zijn verwerkt en honderden kilometers markeringen zijn aangebracht. We hebben er voor gezorgd dat voetgangers weer veilig kunnen oversteken door tientallen zebrapaden aan te leggen. We hebben keihard gewerkt, fantastische ervaringen opgedaan en staan eigenlijk te trappelen om ons werk af te maken.

Helaas is het land in oorlog geraakt. Mensen zijn verjaagd en op de vlucht. Voor velen is Irak wellicht ver van hun bed, maar onze collega’s voelden zich er thuis. Dat laat zien waar Track Line voor staat. Want als het weer veilig is in dit gebied, willen we graag weer terug. Terug op avontuur in het Oosten!